De Toneelmakerij Waakhondje

By Rozemarijn • Recensies • 9 Dec 2010

Waakhondje van De Toneelmakerij maakt van de dood een bespreekbaar onderwerp

De voorstelling Waakhondje van De Toneelmakerij gaat over de dood, maar heeft dankzij de tekst van Peer Wittenbols en de regie van Lidwien Roothaan een zeer bevrijdend effect op zowel de personages als het publiek. Het is een bijzondere voorstelling die je raakt en een zwaar onderwerp zeer bespreekbaar maakt.

Evie en Mare (Eva Marie de Waal, Lottie de Bruijn) wonen in een stil huis met een huilende moeder (Heidi Arts) die de hele dag op bed ligt. Elf maanden geleden is hun vader met de auto tegen een boom aangereden en sindsdien zorgen de meisjes voor hun verdrietige moeder.

Wolf (Jan-Paul Buijs) is de overbuurjongen van de meisjes. Hij heeft 11 maanden en 7 dagen geleden het ongeluk zien gebeuren. Voor zijn spreekbeurt heeft hij voor het onderwerp ‘de dood’ gekozen.  Zeven vragen heeft hij bedacht en daarmee klopt Wolf aan op de deur van de overkant. Vanaf dat moment verandert er heel veel in het leven van moeder en de meisjes.

Bevrijdende woorden
De vragen en verhalen van Wolf hebben een bevrijdend effect op moeder en de meisjes. Hij doorbreekt de patronen die ze hebben aangenomen sinds het ongeluk van hun vader. De meisjes probeerden daarmee zichzelf en hun moeder te beschermen tegen het verdriet. Er mag nooit iemand binnenkomen of weten dat hun moeder de hele dag op bed ligt. Ze vouwen iedere dag de was heel zorgvuldig strak op. Dit wordt met dansende bewegingen gedaan, wat een prachtige openingsscène oplevert.

Door Wolf leren ze weer te praten over de dood van hun vader en niet alleen over de trieste dingen, maar ook over de mooie momenten. Evie vertelt bijvoorbeeld dat haar vader haar iedere morgen een klap tegen haar kop gaf en daarbij zei dat ze dan zelf mocht bepalen wat voor rottigheid ze die dag wilde uithalen.
De bevrijding wordt heel mooi verbeeld in de slotscène van de voorstelling. In een vrolijke stoeipartij vliegt het altijd zo zorgvuldig gladgestreken en gevouwen wasgoed door de ruimte.

Bespreekbaarheid
De tekst van Peer Wittenbols is erg goed geschreven. De humor maakt het onderwerp ‘de dood’ zeer bespreekbaar voor het jonge publiek, maar ook voor volwassenen. Er is ruimte om te ademen, te lachen, maar ook voor vertederende momenten.
Het spel maakt deze tekst nog levendiger en aandoenlijker. Een treffend voorbeeld is Evie die dacht dat mensen tijdens de begrafenis ‘gecontroleerd’ tegen haar zeiden in plaats van  ‘gecondoleerd’. Ze dacht dat de mensen kwamen controleren of haar vader wel echt dood was.

Vooral de tekst en het spel maken van Waakhondje een bijzondere voorstelling die het publiek raakt. Een grote kanshebber voor de Gouden Krekel van dit jaar!

Deze recensie is gepubliceerd op CultuurBewust.nl

Tags: , , , , , , , , ,

Comments are closed.